¬povratak
¬povratak
Užice
     Prvi stanovnici Užica i okoline bili su Iliri, odnosno njihova plemena Partini i Autarijati. Širom užičkog kraja ostavili su svoje grobnice i spomenike. Dolaskom Rimljana (u čije se vreme grad zvao Kapedunum), ovi prostori uvršċeni su u sastav provincije Dalmacije, a Iliri su romanizovani.
     U srednjem veku dolaze slovenska plemena, a potom i Srbi iz Bele Srbije. Oko 1180. godine, veliki župan Stefan Nemanja je Užice pripojio Raškoj, a pre toga nalazilo se u posedu župana Straċimira. Kada je kralj Dragutin abdicirao u korist svog brata Milutina, za sebe je zadržao Zlatibor, Arilje i Užice, i, dobivši od ugarskog kralja Mačvu, stvorio je tzv. Sremsku kraljevinu. Kada je kralj Dragutin umro, ovi krajevi opet su ušli u sastav Srbije. Nakon smrti cara Dušana, Užice je ušlo u posed Vojislava Vojinoviċa. Posle njegove smrti gradom je ovladao njegov bratanac Nikola Altomanovic. Udruženim snagama, knez Lazar i Tvrtko Prvi pobedili su Nikolu Altomanoviċa, oslepeli ga u Užicu i razvlastili, a njegove posede podelili medusobno. Tom prilikom, Užice je pripalo knezu Lazaru.

Turci su osvojili Užice 1463. godine, i ostali u njemu naredna četiri veka. Od tada je bilo u okviru Beogradskog Pašaluka, sve do 1807. godine, kada ga je tokom Prvog srpskog ustanka, srpska vojska oslobodila.








čċ
Stefan Nemanja je Užice pripojio Raškoj, a pre toga nalazilo se u posedu župana Straċimira. Kada je kralj Dragutin abdicirao u korist svog brata Milutina, za sebe je zadržao Zlatibor, Arilje i Užice, i, dobivši od ugarskog kralja Mačvu, stvorio je tzv. Sremsku kraljevinu. Kada je kralj Dragutin umro, ovi krajevi opet su ušli u sastav Srbije. Nakon smrti cara Dušana, Užice je ušlo u posed Vojislava Vojinoviċa. Posle njegove smrti gradom je ovladao njegov bratanac Nikola Altomanovic. Udruženim snagama, knez Lazar i Tvrtko Prvi pobedili su Nikolu Altomanoviċa, oslepeli ga u Užicu i razvlastili, a njegove posede podelili medusobno. Tom prilikom, Užice je pripalo knezu Lazaru.
     Turci su osvojili Užice 1463. godine, i ostali u njemu naredna četiri veka. Od tada je bilo u okviru Beogradskog Pašaluka, sve do 1807. godine, kada ga je tokom Prvog srpskog ustanka, srpska vojska oslobodila.








čċ
Krajem XIX veka počinje da se razvija kao industrijsko mesto. Tako je 1868. godine u Užicu počela da radi mala fabrika čoje i ċebadi, a 1880. godine fabrika kože.
     Krajem prošlog veka osnovano je Akcionarsko društvo koje je finansiralo izgradnju hidroelektrane na reci Đetinji. Hidroelektrana je puštena u pogon 1899. godine, pa je Užice medu prvim gradovima u Srbiji dobilo električno osvetljenje i savremenu energiju za razvoj industrije. Zahvaljujuċi tome, u Užicu je 1903. godine proradila Tkačnica, koja predstavlja prvi pravi industrijski pogon u ovom mestu. Kasnije je, iz Slovenije, preneta fabrika oružja i municije koja je u Užicu počela da radi 1929. godine. Iz nje je izrastao industrijski kompleks "Prvi Partizan".
     Tokom nemačke okupacije u Drugom svetskom ratu 1941. godine, Užice je bilo privremeno oslobodjeno od strane partizana. Tokom 67 dana postojanja Užičke Republike (od 24. septembra do 29. novembra), industrija i fabrike su uglavnom proizvodile proizvode za vojnu upotrebu, pruga i putevi su funkcionisali i novine i knjige su bile štampane. Okvirne granice republike su bile područje od reke Drine na zapadu do Zapadne Morave na istoku i od reke Skrapeža na severu do reke Uvca na jugu.
     Ubrzani razvoj industrije ova opština doživljava tek posle II svetskog rata. Godine 1950. započeta je izgradnja Valjaonice bakra u Sevojnu, prigradskom naselju u kome je kasnije stvorena savremena industrijska zona sa novim industrijskim kapacitetima.
     Pored industrije, u Užicu su razvijene i druge privredne i vanprivredne delatnosti, kao što su: gradevinarstvo, poljoprivreda, saobraċaj, trgovina, turizam,ugostiteljstvo, bankarstvo, zdravstvo, školstvo, kulturno-umetničke delatnosti i dr. U poljoprivredi su značajniji potencijali u razvoju stočarstva i voċarstva. Užički kraj poznat je po proizvodima sa zaštiċenim geografskim poreklom (suvomesnati proizvodi i prirodne rakije). Poljoprivrednu površinu čini 55% ukupne površine opštine, a šumskom zemljištu pripada 36,4%. Opština Užice ima razvijenu saobraċajnu infrastrukturu, a u perspektivi je završetak izgradnje gasovoda i rekonstrukcija aerodroma Ponikve.
     Užicka opština ima bogatu istoriju školstva. Najstarija osnovna škola pominje se još 1826. godine, dok je Gimnazija osnovana 1839. godine. Danas na teritoriji opštine Užice postoji više osnovnih škola i srednje škole: Ekonomoska, Tehnička, Saobraċajna, Medicinska, Umetnička, Viša tehnička škola i Učiteljski fakultet.
     Užice ima i značajne institucije kulture, kao što su: Narodna biblioteka, osnovana 1856. godine, sa oko 170.000 knjiga, Narodno pozorište, Narodni muzej, sa arheološkim, etnografskim i istorijskim odeljenjima, u kojima je izloženo ili se čuva oko 65.000 muzejskih eksponata. Istorijski arhiv koji ima oko 2.400 dužnih metara sakupljene arhivske grade, Gradska galerija sa oko 200 m2 izložbenog prostora.
     Užička opština obiluje vrednim kulturno-istorijskim spomenicima i znamenitostima. Medu najstarije spomenike kulture spada Bela crkva u Karanu iz 1342. godine u kojoj su naročito vredne freske članova vladarske loze Nemanjiċa. U Užicu postoje dve stare crkve: crkva Svetog Marka, sagradena pre 1828. godine i crkva Svetog Đorda, sagradena 1844. godine.










čċ
tekst  Reg.priv.komora Užice
Weather Forecast | Weather Maps | Weather Radar
Užice
Nadmorska visina    411 m
Položaj 43° 51' 21" SGŠ
          19° 50' 28"  IGD
- broj stanovnika  55.000
Poštanski broj  31 000
Pozivni broj 031
Reg. oznaka UE

O nama
knjiga utisaka
Guestbook
komentar
uslovi
marketing