Užice
Užice
Djetinja
Zabučje
marketing
početna
knjiga utisaka
komentar
uslovi
Pekara "Šuljaga"
Relej
Geografski, privredni i kulturni centar Zlatiborskog okruga je grad Užice, smešten u kotlini reke Đetinje, na nadmorskoj visini od 411 m. Užice se nalazi na raskrsnici važnih autosaobraċajnica koje idu prema Beogradu, Crnogorskom primorju, Valjevu, Čačku, Višegradu, Bajinoj Bašti i Ivanjici.
Užice je sedište opštine u kojoj postoji 31 naseljeno mesto. Opština obuhvata površinu od 667 km2 i ima 83.022 stanovnika, dok samo Užice ima oko 55.000.
Nagli industrijski razvoj sredinom ovog veka uticao je da se grad proširi na sve strane. Nekadašnja sela, zaseoci i izletišta nadomak Užica (Sevojno, Krčagovo, Turica, Bela zemlja i dr.) postali su deo šire gradske zone.
čċ
uzice.gif)
Užice
Nadmorska visina 411 m
Položaj 43° 51' 21" SGŠ
19° 50' 28" IGD
- broj stanovnika 55.000
Poštanski broj 31 000
Pozivni broj 031
Reg. oznaka UE
Grb
Prvi stanovnici Užica i okoline bili su Iliri, odnosno njihova plemena Partini i Autarijati. Širom užičkog kraja ostavili su svoje grobnice i spomenike. Dolaskom Rimljana (u čije se vreme grad zvao Kapedunum), ovi prostori uvršċeni su u sastav provincije Dalmacije, a Iliri su romanizovani.
U srednjem veku dolaze slovenska plemena, a potom i Srbi iz Bele Srbije. Oko 1180. godine, veliki župan Stefan Nemanja je Užice pripojio Raškoj, a pre toga nalazilo se u posedu župana Straċimira. Kada je kralj Dragutin abdicirao u korist svog brata Milutina, za sebe je zadržao Zlatibor, Arilje i Užice, i, dobivši od ugarskog kralja Mačvu, stvorio je tzv. Sremsku kraljevinu. Kada je kralj Dragutin umro, ovi krajevi opet su ušli u sastav Srbije. Nakon smrti cara Dušana, Užice je ušlo u posed Vojislava Vojinoviċa. Posle njegove smrti gradom je ovladao njegov bratanac Nikola Altomanovic. Udruženim snagama, knez Lazar i Tvrtko Prvi pobedili su Nikolu Altomanoviċa, oslepeli ga u Užicu i razvlastili, a njegove posede podelili medusobno. Tom prilikom, Užice je pripalo knezu Lazaru.
Turci su osvojili Užice 1463. godine, i ostali u njemu naredna četiri veka. Od tada je bilo u okviru Beogradskog Pašaluka, sve do 1807. godine, kada ga je tokom Prvog srpskog ustanka, srpska vojska oslobodila.
čċ
fotografije
 |
